Środkowa Chorwacja

Środkowa Chorwacja to jedna z najbardziej niedocenianych przez zagranicznych turystów części kraju. Ten otaczający Zagrzeb rozległy region graniczy od północy z Węgrami, na wschodzie z Bośnią, na zachodzie ze Słowenią, a na południu zamyka go zatoka Kvarner. Pograniczny kraj, w którym wiele rzeczy zasługuje na uwagę, zazwyczaj jest w ogóle niezauważany - wyjątek stanowi Park Narodowy Jezior Plitwickich, wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturalnego i Przyrodniczego UNESCO. Jeziora Plitwickie (Plitvićka jezera) w żadnym razie nie są jedyną urokliwą atrakcją środkowej Chorwacji. Jadąc na północ od Zagrzebia, można podziwiać krajobraz na swój sposób prawie tak widowiskowy jak na wybrzeżu, z surowymi, gęsto zalesionymi wzgórzami, tworzącymi naturalną granicę z sąsiednimi państwami. Te stworzone przez naturę fortyfikacje sprawiły, że przez stulecia chrześcijańska Europa uważała ów region za linię obronną - nieprzekraczalną granicę imperium osmańskiego na południu. Do tych ziem roszczą sobie prawa zarówno Serbowie, jak i Chorwaci, co wywołało problemy w czasie "wojny za ojczyznę" w latach 90. XX w., kiedy walczące oddziały obu stron przetaczały się przez ich wschodnią część. Konflikt zaczął się niedaleko od Jezior Plitwickich, gdy zbuntowani Serbowie zajęli park narodowy. Dziś Jeziora Plitwickie powróciły na mapę turystyczną Chorwacji, a północne miasto Varażdin stara się w UNESCO o uzyskanie statusu Zabytku Światowego Dziedzictwa Kultury. Wśród innych atrakcji na północ od Zagrzebia jest szereg zamków, stanowiących niegdyś linię obronną, oraz wiele uzdrowisk, dawniej modnych wśród mieszkańców Austro-Węgier. Nieco dalej na południe ciągną się Wzgórza Samoborskie, obecnie popularny region wypoczynkowy zagrzebian.